. . .

Płyta meblowa ze zrębków i trocin jest gęstsza od płyty wiórowej P2

W ramach programu Biostrateg badane są możliwości produkcji i zastosowania płyt zrębkowo-trocinowych. Już wiadomo, że mają one zwiększoną gęstość w stosunku do płyt wiórowych P2 i można je produkować w oczekiwanych na rynku meblarskim grubościach 18?22 mm np. na blaty kuchenne czy parapety.

Trójwarstwowe płyty zrębkowo-trocinowe mogą charakteryzować się właściwościami fizyko-mechanicznymi pozwalającymi zakwalifikować je do płyt typu P2 w myśl normy EN-PN 622. Wytworzone w laboratorium Katedry Tworzyw Drzewnych płyty zrębkowo-trocinowe o grubości 28 mm charakteryzowały się średnim modułem sprężystości wynoszącym 2630 N/mm2, wytrzymałością na zginanie statyczne 12,8 N/mm2 oraz wytrzymałością na rozciąganie prostopadłe do płaszczyzn 0,37 N/mm2. Ponadto płyty te charakteryzowały się stosunkowo niskim spęcznieniem na grubość, wynoszącym około wymiarowego zrębków tego typu płyty powinny jednakże charakteryzować się grubością powyżej 24 mm, co pozwala na uformowanie domyślnych kilku warstw prasowanego materiału i dobre powiązanie poszczególnych cząstek między sobą. Należy pamiętać, że grubość zrębków jest od kilku do kilkunastu razy większa od grubości wiórów powszechnie skrawanych na warstwę środkową trójwarstwowych płyt wiórowych. Pomimo wyższej gęstości od zazwyczaj stosowanych płyt wiórowych nie wykazują one istotnych zmian w zakresie obróbki mechanicznej. Wzrost oporów skrawania jest proporcjonalny do zmian gęstości i mieści się w przyjętych granicach. W układach trójwarstwowych bez problemu można je uszlachetniać obecnie W ramach programu Biostrateg badane są możliwości produkcji i zastosowania płyt zrębkowo-trocinowych. Już wiadomo, że mają one zwiększoną gęstość w stosunku do płyt wiórowych P2 i można je produkować w oczekiwanych na rynku meblarskim grubościach 18-22 mm np. na blaty kuchenne czy parapety.16% oraz nasiąkliwością wynoszącą nieznacznie ponad 70%. Płyty zrębkowo-trocinowe charakteryzują się również zbliżonym profilem gęstości.

Więcej przeczytasz w Przemysł Drzewny nr 3/2019